తను ఎగిరిపోయింది ..
జ్ఞాపకంగా తన పంజరాన్ని వదిలి 
తలుపు తీసిన నాకు కృతజ్ఞతగా 
నా చేయి వేలు కొరికి ..

ప్రాణమే అనుకున్నా 
ప్రతి రోజు అలా దాన్ని చూస్తూ ..
కావలసినవన్నీ ఇచ్చా అడక్కుండానే 
అని సంబరపడుతూ ..
బంగారు పంజరం .. 
అందమైన అలంకారం .. 
ఆకలి అనకముందే ఆహరం 
కాని ఏనాడు ఆత్మీయంగా 
నవ్వుతున్నట్టు కనబడలేదే ..?

నాదే ననుకొని రోజు 
గోడు వెల్ల బోసుకున్నా ..
ఎంత ఓపికగా విన్తుందో
అని ప్రేమ పెంచేసుకున్నా 
కాని మౌనంగా రోదిస్తూ 
సహనం ప్రదర్శించింది అనుకోలేదు 

ఒక రాత్రి మూలుగుతూ
రోదిస్తున్న స్వరం వినిపించింది 
గుట్టుగా మనసులో దాచుకున్న
భాదనంత ఏడుపుతో కక్కుతూ 
దాని బాధ ఆ పంజరంతో చెపుతూ ..

తన మనసు నెక్కడో 
వదిలి తను ఇక్కడ వుంటూ ..
తన ప్రేమతో తిరిగిన
ఆకాశ వీధులు   , అడవి మార్గాలు 
ప్రకృతితో స్నేహాన్ని మరువలేక 
నాకోసం ప్రేమ నటిస్తూ ..
అనుక్షణం చస్తున్నట్టు ..
తన దేహమే ఇక్కడ ..తన మనసు 
తన ప్రేమ దగ్గర వదిలి ..
జీవిత నాటకాన్ని కొనసాగిస్తూ 
ముగిస్తున్నట్టు .. 

అది విన్న నా మనసుకు 
కోత తప్పలేదు 
నటించే ప్రేమను నాదాన్ని చేసుకోలేను ..
నా గుండె పంజరమని భావిస్తూ 
జీవచ్చవపు సహగమనం 
సహజీవనం నాకెందుకు ..అని 
తను కోరుకున్న స్వేఛ్చ 
తనకిద్ధామని...నాకేలాగో లేదు 
తన సంతోషమైన తనకు 
తిరిగి ఇస్తానని ... 
నా హృదయ పంజరం తలుపు తీసా ... 


తను ఎగిరిపోయింది ..
జ్ఞాపకంగా తన పంజరాన్ని వదిలి 
తలుపు తీసిన నాకు కృతజ్ఞతగా 
నా చేయి వేలు కొరికి ..

ప్రకృతి కాంత .

తను ప్రకృతి కాంత ...
వంకరలు తిరిగే తన శిరోజాలు
దాహం తీరని కారు మబ్బులు ..
తన సూటి చూపుల
నొదిలి స్వంతం చేసుకొనే
కనుల కొలనులో కలువల
విప్పారిన సోయగాలు ...
నుదురు పచ్చని పచ్చిక పరిచి
మేఘాలు వర్షిమ్చేందుకు
ఎదురు చూసే తాపసి మైదానం ..
ఆ పెదాలు
చంద్రుని బిగికౌగిట బందించి
చల్లదనాన్ని దొంగాలించే
చుక్కల సాహసం ..
ఆ పుట్టు మచ్చ ..
అందానికి అర్ధం చెప్పి
ఆనందంగా అలా సంతకం చేసిన
ప్రేమ విరామ విరహ చిహ్నం ...
ఇక వర్ణించే సాహసం చేయలేను ..
తనని చూస్తు వుండే సమయాన్ని
వృధా చేయలేను .. 

నీ డైరీలో జ్ఞాపకాన్ని

నన్నూ .. నాతో పాటు 
నువ్వూ .. గడిపిన క్షణాలను 
ఇలా డైరీలో దాచావు 

రోజంతా ఆ పెజీల వెనక 
నీ శ్వాస ,
ఎప్పుడు తగులుతుందో అని 
ఎంతో  ఎదురుచూస్తుంటా ...

ఏ సమయం నేను గుర్తొచ్చి 
ఈ పుస్తకాన్ని తెరుస్తావేమో  అని
అక్షరాలపై  ఎక్కి కూర్చొని 
అలాగే చూస్తుంటా ..
నువ్వు వచ్చేవరకు ...

నీ పెదాలు తాకి 
నీ నుదుటిని స్పృశించి 
నీ చేతుల్లో పరవశించే కలంతో 
గడుపుతూ కొంతసేపు ఆనందిస్తా ..

ఎవరైనా డైరీని 
ఇటు అటు కదిపారా ...?
నువ్వేనేమో అనిఆరాటంతో
 అక్షరాలూ భావాలను కలగలిపి 
నీవు నిర్మించిన 
సింహసనాలు ,సౌధాలు ,
లోతులు ,అగాధాలు 
దాటుకొని ..నువ్వు 
డైరీ తెరిచే  సమయంలో 
నీ చేతి వేళ్ళు  
ముద్దాడటం కోసం . .
ఎంత పరుగెత్తి వస్తానో ..

ఆ వచ్చే క్రమంలో దెబ్బలు 
తగిలించుకున్న సందర్భాలెన్నో ..
ఒక్కోసారి గ్లాసులో నీళ్ళు 
ఒలికి .. ఆ సిరాతో కలిసి 
నన్ను సిరామయం చేసి 
అందవిహీనం చేసి .. అక్షరాలు  
నన్ను ఎక్కిరించాయని 
నీకు తెలుసా ??

ఒక్కో పేజి ముగుస్తూనే 
ఇంకో పేజీకి  నన్ను ముద్దుగా 
తీసుకొని వెళ్ళే నీ 
చేతి వేళ్ళంటే నాకు మహా ఇష్టం ..

అప్పుడప్పుడు ,ఎపుడో పెట్టిన
గులాభి ,నా తల వెంట్రుక ,
చేతి రుమాలు ,తిని పారేసిన 
చాక్లెట్ కవరు , చిరు వస్తువులు 
డైరీలో నువ్వు దాస్తునప్పుడల్లా 
నువ్వంటే ప్రాణానికే ప్రాణం 
అనిపిస్తుంది సుమా ...
"ప్రేమ కూడా కుళ్ళుకునేలా 
ప్రేమిస్తావు మరి "...

అర్ధరాత్రులు నీతో గడిపే 
సమయం 
రంగు రంగుల .. ఆలోచన 
హరివిల్లుల్లో నువ్వు నన్ను 
త్రిప్పుతుంటే .. ఆ క్షణాలు 
నాకెంత ఇష్టమో 

అలసిపోయి నిద్రలో 
నీ గుండెపై అలా డైరీతో పాటు 
నన్ను పడుకోబెట్టుకుంటే
నీ శరీర సుగంధం చాలు 
ఇలా ఉండిపోవచ్చు ... 
జీవితాంతం అనిపిస్తుంది ..

ఇంకేం చెప్పను ..??ఇక రా ..!
ఎదురుచూపులు చూడలేను 
ఇవ్వాళా ఏ రకంగా నన్ను 
అలరించి ..అలంకరించి 
హత్తుకుంటావో అని ..     
ఎదురు చూస్తున్న 
నీ జ్ఞాపకాన్ని....
నీ డైరీలో నీ అక్షరాలతో 
సజీవంగా నీకోసం ఎదురుచూసే 
నీ జ్ఞాపకాన్ని .. ♥♥

BY-Mercy Margaret (6/6/2012)

విడుదల

విడుదల 

**********

నేను బయటపడ్డా ..

నేను పడ్డ ఆ గుంటలో నుండి 

బయటపడలేని జిగటగల ఊబి 

అపవాది అనే దొంగ త్రవ్విన 

గుంట నుండి 

పడి కూరకు పోవడమే కానీ 

బయటపడలేని ఊబి నుండి  ..  

మునిగిపోతూ కేకలు వేసా 

కూరుకు పోతూ  సహాయం కోసం 

అర్ధించా ..

ఎవరెవరో వచ్చారు సహాయానికి 

శక్తిలేక .. పట్టులేక .. జ్ఞానం లేక 

నన్ను లాగుతూ వాళ్ళు పడిపోయి.. 

కొందరు 

చూస్తూ హేళన చేస్తూ 

వెళ్ళిపోయిన ఇంకొందరిని చూసి ..

రోదిస్తున్నా .. 

లోలోపలికే లాగుతున్న ఊబి 

నా ఊపిరినే నులిమి 

నా జీవాన్నీ జీవితాన్ని 

లాగేసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్న 

దానితో పోరాడుతూ .. ఓడిపోతూ

సహాయం కోసం ఎదురుచూస్తూ 

మూలుగులతో విడుదల కోసం 

నిట్టూరుస్తూ మొరపెడుతూ 

కోల్పోతున్నా నన్ను నేనే 

అనే సమయంలో ....

ఎటు నుంచో స్వరం 

నా చేయి పట్టుక్కో మని 

ఆ చేతినుంచి కారుతున్న రక్తం 

నా నుదుటిపై పడి  

నా కళ్ళకి తేట నిచ్చి 

నా ఎండిపోయిన ఆశలను .. జీవితాన్ని 

తిరిగి జీవంతో నింపి 

నా చేతిని పట్టుకొని బయటికి లాగి 

ప్రేమగా నన్ను హత్తుకుంది 

తలపై ముళ్ళ కిరీటం  

పక్కలో బల్లెందించడం వల్ల  

అయిన గాయం 

నన్ను ఆ గుంటలో నుంచి లాగడానికి 

తను చెల్లించిన పరిహారం ..

ఎందుకు ఇంత త్యాగం నాకోసం అని 

అడిగిన ప్రశ్నకు ... 

నిన్ను ప్రాణం పెట్టేంత ప్రేమిస్తున్నానని 

తను చెప్పిన సమాధానం 

ఏమివ్వగలను ఇంతటి విడుదలకు 

నీ ప్రేమకని అడిగా 

నా కుళ్ళిపోయిన హృదయం 

గుంటలో పడి మురికి 

అంటుకున్న నేనే  కావాలన్నది 

ఆ స్వరం 

నా గుండె ఏడుస్తుంది 

మేకులు దించిన ఆ పదాలను 

ముద్దాడుతుంది 

కన్నీటితో తన పాదాలు కడిగి 

నా ప్రేమ అత్తరును తనకి పూస్తూ ..

జీవితాంతం తన పాదాల దగ్గర 

చోటుచాలని సంతోషిస్తుంది .. 

సిరి సిరి మువ్వలు (ఫెంటోస్)

చుక్కల్ని కోద్దాం వస్తావా..?
నా ప్రేమకి వాడిపోని పూలు కావాలట ..!!

నవ్వడం నేర్పే మాస్టారు -
కావాలి .. నా కన్నీలకు ..!!

తన నిచ్వాస సెగతగిలి 
కర్పూరంలా కరిగిపోతున్న మనసు ..!!

ఆ నుదుటిపై అడుగేసి 
సాహసం చేశా .. సింధూరంలా మారి బందీనయ్యా ...!!

నా పెదాలపై వాలిన

 రంగుల సీతాకోక చిలుక ... నీ జ్ఞాపకం .!!

ఆ సొట్ట బుగ్గల్లో ..

సిగ్గుపూ మొగ్గలా నేను .. !!

ఆకాశంలో నీ ప్రేమ చల్లా ..

నక్షత్రాలై నన్ను చుట్టుకున్నాయి ..

పిచికారి చేసి వెళ్ళు .

జ్ఞాపకాలపై నీ ప్రేమ కౌగిలి జల్లు !!

నాతో ఉన్నావన్నఅబద్ధమే హాయిగుంది ..

నిజంగా నువ్వులేని శూన్యం కన్నా ...!!

వెలుగై వస్తావా చెప్పు .

చీకటి కౌగిలి వదిలేస్తా ..!!.

తేలికైపోదా హృదయం ...

నీ మాటల మధువు తాగి ...!!

నన్ను హత్తుకోవా .. ??

నా ఒంటరితనం నీదయ్యేలా ...!!

ఎంతో చెప్పాలని ఉదయిస్తా .. 
నీ రాక కోసం ఎదురు చూస్తూ అస్తమిస్తా ...!!

నీ గుండె లోతెంతని
కళ్ళను - ప్రశ్నిస్తే ... కన్నీళ్లనడిగి తెలుసుకోమంది ...!!

ఈ రోజు నవ్వు చెల్లించలేదు .. 
అందుకే నా శ్వాస జప్తు చేసుకున్న ప్రేమ ...!!

నీ పేరు వినగానే ... 
నవ్వు వెనక పెదాల ఆలింగనం చూడు .. .!!

జ్ఞాపకాన్ని ఇప్పుడే కోసి .. 
అనుభవాల సిగలో అలంకరించా ..!!

సముద్రపు హృదయం పరుగు .. 

తీరాన్ని హత్హుకునే వరకు ...!!

గుండె నిండా నమ్మకం  నింపింది 
అమ్మ .. ఈ ఉద్యోగం వస్తే చీర తీసుకెల్తా ....!!

జారవిడిచిన పట్టుదల .. 
సోమరితనానికి దొరికిందట లాక్కోపో ..!!

గెలుపు జోళ్ళు .. 
ఎక్కడ పడితే అక్కడ అమ్మరు...!!

కలం చచ్చిపోయింది .. 
సిరా అంతా నీకోసం ఒలికించి ...!!

త్రవ్వుతున్నా నా కోసం .... 
చీకటి దారుల్ని వెలుగు జాడల్ని ...!!

గాయం గానమాలపిస్తే... 
నువ్వే ఆ పాటకి పల్లవి,నేను చరణం ...!!

నీదైన ఏదో జ్ఞాపకం ...
నిశబ్దాన్ని చీల్చి నన్ను హత్తుకుంది ..!!

ఎండతో ఎవరు రమ్మన్నారు ..

వానా ?? హత్తుకోలేదని ఎవరేడ్వమన్నారు .....

తన అసంతృప్తి అసహనం .. 
నా గుండెని మంట పెట్టే నిప్పు కణం ..

పగిలిన కుండ పూలతొట్టి
ఇప్పుడు .. ఆలోచన దారుల్లో జ్ఞానం వెదుకు ...

జ్ఞాపకాల దుస్తులు ..
వయసుతో పాటు పెరుగుతూ ..

మధుర జ్ఞాపకాల కోక 
చుట్టి నీ గుండెపై వాలా సీతాకోకచిలకై ..

నేను-ముసుగు

కోల్పోతున్నా నన్ను నేను 

నేనెవరో తెలుసుకోవడంలో 

జీవించడం మరచిపోతున్నా

అనుక్షణం నటించడంలో ... 

ఏడుపు వెనకాల నవ్వు 

దాస్తూ...

బాధకి సంతోషపు 

ముసుగు తగిలిస్తూ ..

సాధించిన ప్రతీది 

నాకు స్వంతమే అని భ్రమిస్తూ 

"నా" అని ప్రతి వారిని పిలిచి 

నాలోకం సృష్టించుకున్నా అని 

అల్పసంతోషం అనుభవిస్తూ ..

వంద రూపాయల వెనక 

లక్షరూపాయల కలలు కంటూ ..

రెండడుగులు  వేసి 

విజయాన్ని పొందినట్టు ..

నేనే అనే మాట వెనక 

అందర్నీ నడిపిస్తునట్టు ..

నడుస్తునట్టు ..

కలల పెంకులన్ని 

కనకాభిశేకాలాయినట్టు

కలలో ఆనదం పొంది 

జీవితమే అలా ఉండాలనుకుంటూ .. 

జీవితానికి ఆవల 

జీవం ఉందని 

పుణ్యాల ఖాతా తెరిచి 

మంచికి వెల కడుతూ 

సాటి మనిషిని .. మనిషిలాగే 

చూడక అవసరంగా 

మార్చినట్టు .. 

 నేను సురక్షితమే అని 

నా ఉనికికి ఉచ్చు బిగిస్తూ ..

జ్ఞానం పేరుతో విధ్వంసపు 

చెలిమి చేస్తూ .. 

ఒక్క నిమిషపు వ్యవదిలో 

విస్పోటనం చెందే 

మాటలని తూటాలని ఆయుధాలని 

బాంబుల్ని సృష్టించుకుంటూ ..

శాంతి సహనం .. అర్ధాలు 

పుస్తకాల్లో  వెతుకుతూ ..

ప్రేమ ,న్యాయం .. నాటకాలే 

చేసేస్తూ ..

మంచిని మానవత్వాన్ని 

బంధాల్ని అనుభంధాల్ని 

వస్తు ప్రదర్శన శాలలకి

చిత్రలేఖనాలకి ..కవితలకు

పరిమితం చేస్తూ ... 

మనిషిననే విషయమే 

ఎవరో గుర్తు చేస్తే .. 

ముసుగు తీసే ఇష్టం లేక

నన్ను నేను ఎవర్నో చేసుకునే 

ప్రయత్నంలో ...

 అనుసరనే మార్గం చేసుకొని 

సందిగ్ధతలో కూరుకుపోయి 

చావలేక బ్రతుకుతూ ..

బ్రతుకుతున్న భ్రమలో 

చస్తూ ... లేస్తూ ...  

కోల్పోతున్నా నన్ను నేను 

నేనెవరో తెలుసుకోవడంలో 

జీవించడం మరచిపోతున్నా

అనుక్షణం నటించడంలో ... 

BY-

Mercy Margaret .B

(working as an Asst.professor )

__________________________

మనసుకి కితకితలు

ఆ బుగ్గల్లో ఎరుపుసిగ్గు .. చూసి 
పువ్వులే కుల్లుకుంటుంటే...
గిల్లిపోయే బుగ్గను నీ చిలిపి చనువు
కందిపోయే లా...

తేలికైపోదా హృదయం ... 
నీ మాటల మధువు తాగి
ఎన్ని పదాల పూలేతికి తెచ్చిందో 
మనసు తుమ్మెదై 
నీ తీపి దాచుకోడానికి గుండె తట్టేలో..

మాటలకి హోయలద్దే
నీ భావాల జల్లులో తడిచేందుకు 
ఎప్పుడు సిద్ధమే..
వర్షమై నను తడిపి 
మనసుకి కితకితలు పెడతావని 

♥♥ BY- Mercy Margaret (30/5/2012) ♥♥

సిరి సిరి మువ్వలు (FEMTO's)

నాతో ఉన్నావన్నఅబద్ధమే 

హాయిగుంది .. నిజంగా నువ్వులేని శూన్యం కన్నా ...

ఓడిపోవడం కూడా హాయే .. 

నీ సాంగత్యపు రుచి కోసం ....

నీదైన ఏదో జ్ఞాపకం ... 

నిశబ్దాన్ని చీల్చి నన్ను హత్తుకుంది ...

విమర్శల దారుల్లో ..

విజయ రహస్యాల సొరంగాలు వెతుకు....

మనసు పొగలు కక్కుతుంది .. 

ఎవరో ప్రేమ నిప్పు అంటించారు ..

సిరి సిరి మువ్వలు (FEMTO's)

నువ్వు కరిగే మంచు చూస్తావ్ ... 
నే ప్రకృతిని మెత్తగా తడిమే ప్రేమ చూస్తా...!!

నీ పేరు వినగానే ... 
నవ్వు వెనక పెదాల ఆలింగనం చూడు .. !!

ఎదురౌతావ్ .. ఎదనుగిల్లి .. 
మాట్లాడక మౌనంతో మనసు పలికిస్తావ్ ...!!

ఈ రోజు నవ్వు చెల్లించలేదు ..
అందుకే నా శ్వాస జప్తు చేసుకున్న ప్రేమ ... !!

చావెక్కడిది ..
శరీరంతో పని లేని నీకు - ప్రేమా ??!!.

నీ గుండె లోతెంతని కళ్ళను -
ప్రశ్నిస్తే ... కన్నీళ్లనడిగి తెలుసుకోమంది ..!!

మనసు పొగలు కక్కుతుంది .. 
ఎవరో ప్రేమ నిప్పు అంటించారు ..!!

ప్రేమ..మాటలనే 
మరిచిపోయేలా చేసే మౌన శిక్ష !!

నీ ఊపిరి మాలలల్లి 
నా హృదయం తో మాట్లాడించకు .,..!!

మూలాన కూర్చొని ఏడుస్తున్న
ప్రేమ ..తనకు పట్టిన దౌర్భాగ్యాన్ని చూసి ..!!

తన తలపులతో 
నా గొడవ ... నా ప్రశాంతత నాకిచ్చేయమని ..

నీ మాటలే నా చెవిపోగులు ..
నువ్వు లేనప్పుడు నీ స్వరం వినిపిస్తూ ...!!

తెలుసుకోవాలని కోరిక ... 
తుమ్మెద పూవు చెవులో చెప్పే గుస గుస ..!!

అర్ధం లేకుండా 
నువ్వే పని చేయవు కదా ....

ఆ పొగరుకి కళ్ళెం వేసి ... నా
...బానిస చేస్కోని స్వారి చేయాలనీ కోరిక ....!!

బడి

నా కన్నీలు 
నిన్ను అడుగుతున్నాయి .. 
ఇంకా అలాగే నాబాల్యాన్ని 
దాచుకున్నవా అని ??..

మనసు బాగోలేదు ..

అందుకే 

మళ్ళోసారి నా బాల్యాన్ని 

దాచుకున్న నిన్ను 

చూడాలని వచ్చా ... 

నువ్వేం మారలేదు 

వయసు మీద పడుతున్న 

అంతే హుందాగా 

ఎన్నో జ్ఞాపకాలని 

దాచుకొని ..తాజాగా 

వున్నావ్ ..

అవును .. మొదటి రోజు 

భయం భయంగా ..

నీ ఒడిలోకి అడుగుపెట్టిన 

నన్ను ఇంకా చూపిస్తున్నావ్ ..

నిజం ..

ఎంత తేలికగా వుందో 

నా మనసు .. ఇప్పుడు ఆ రోజును 

మళ్ళీ ఓసారి గతంలోకెళ్ళి 

చూస్తే ...కళ్ళు చెమర్చకపోతే 

ఏలా ?

అరే... ఆ బెంచి మీద నేను రాసిన 

రాతలు 

మూడో  తరగతి గదిలో ..

పాతబడ్డా

అలాగే వున్నాయి 

వెళ్ళిన నన్ను చూసి నవ్వుతూ .. 

పలకరిస్తునాయి ..

నాల్గవ తరగతి కిటికీ 

వేస్తూ నలగొట్టుకున్న వేలు 

అల్లరి చేస్తూ అయిదవ తరగతి 

టీచర్ తో తిన్న చెంపదెబ్బలు :(

ఏడవ తరగతి పుబ్లిక్ పరీక్షల్లో 

కొట్టలేక కొట్టిన కాపీలు 

శ్రమ దానం అని తొమ్మిది 

పది తరగతుల్లో ఊర్లు 

తిరుగుతూ చేసిన అల్లర్లు 

సరదాలు ..

ఇంకా తాజాగానే కనిపిస్తున్నాయి 

సుమా .. 

ఎక్కుతున్నప్పుడు 

ఒక్కోమెట్టు 

చిన్న బూట్లేసుకొని 

నేనెక్కిన చిత్రాలే చూపిస్తూ 

అప్పట్టి .. నా ఆలస్యానికి 

నా హడవిడిని 

గుర్తు చేస్తూ నవ్వుతున్నాయి .. 

నా స్నేహితురాళ్ళతో 

కలిసి పిచ్చి పిచ్చి గా 

తిరిగిన నా  బడివైన నీలో 

అడుగడున నా బాల్యం 

తాలుకు జ్ఞాపకాల 

సువాసనలు గుప్పిస్తూ .. 

నా బాధను దూరం చేస్తూనే 

నా ముందు కదలాడుతున్నాయి  .. 

నీళ్ళు తాగుతూ 

వరుసగా వున్నా ఆ 

కొల్లాయిల  దగ్గర పడ్డ 

ఆకతాయి గొడవలు ..

మద్యాహ్నం  గోడలు దూకి 

ఇంటికొచ్చిన రోజులు ...

దొంగిలించి తిన్న నేస్తం 

డబ్బాల కొద్ది చిరుతిండ్లు. 

ఎర్రసిరాతో .. టీచర్ గారిలా 

దిద్దుకొని వేసుకున్న 

మార్కులు .. 

సమయం అయిపోయినా 

బడిలోనే ఉండి  ఆడుకొని 

ఆలస్యంగా ఇంటికొచ్చి 

అమ్మతో పడ్డ దెబ్బలు ..

వర్షంలో తడిచి వేడి వేడి గా 

కొనుక్కొని తిన్న బజ్జీలు 

ఆలస్యంగా బడికెళ్ళి 

స్కూల్ గ్రౌండ్ శుభ్రం చేసిన 

శిక్షలు ..అన్నీ .. 

అన్నిభద్రంగా చుపిస్తున్నావ్ 

మనసు తేలికయి  గాలిలో తేలుతూ 

వదిలి వచ్చిన బాల్యం .. 

ఆ చిన్ననాటి 

విద్యార్ధి జీవితం 

నాకు గుర్తొచ్చి  

మళ్ళీ కావాలనిపిస్తుంది ... 

మల్లోసారి .. బాల్యం తెచ్చుకొని 

నీ ఒడిలో తిరిగి అడుగు పెట్టాలని 

ఉంది  .. 

అమ్మ తర్వతా .. 

అమ్మలా నువ్వు బడివై 

నన్ను హత్తుకొని 

ఎన్నెన్ని నేర్పావ్ .. 

ఎన్ని మధుర స్మృతులు 

మిగిల్చావ్ .. 

ఏమిచ్చినా నీకు తక్కువే .. 

ఎలా వర్ణించినా  తక్కువే .. 

అందుకే నా కన్నీళ్లు కుడా 

నీ పాదాలను తాకి 

నవ్వుతున్నాయి ..

నీతో నీలో దాచుకున్న 

నా జ్ఞాపకాలని 

నా బహుమతులుగా ఇస్తున్నందుకు 

శిరసు వంచి నీ పాదాలను 

ముద్ధడుతున్నాయి ... 

ఏడుస్తున్న ప్రేమ

ఒక మూలాన కూర్చొని 

ఏడుస్తున్న ప్రేమ 

తనకు పట్టిన

దౌర్భాగ్యాన్ని చూసి 

మారుతున్న కాలంతో పాటు 

తనను కూడా మార్చేస్తున్న 

మనుషులను చూసి 

తనను ఆటగా మారుస్తున్న 

మూర్కులైన పాషాణ 

హృదయులను చూసి 

ప్రేమనే సరిగా అర్ధం చేసుకోని  

జులాయిగా పేరు తగిలించుకున్న 

ప్రేమికులను చూసి ...

తన ఆత్మ దైవత్వం 

తన తనువు త్యాగం 

తన అందం అందరిని ఆదరించడం 

తన శ్వాస కరుణాంమృతం 

క్షమాపణ తన స్వరం 

సహనం జాలి తన స్వభావం 

ప్రోత్సాహం తన ప్రవర్తన 

అలాంటి తనను 

ఒకరు ఉరి తీస్తున్నారు 

ఒకరు గొంతు కోస్తున్నారు 

ఒకరు తగల బెడుతున్నారు 

ఒకరు ఆసిడ్ దాడులు చేస్తున్నారు 

తన పేరునే ఆట బొమ్మని చేసి 

ఆడుకుంటున్నారు 

తనను ముసుగుగా వేసుకొని 

మోసం చేస్తున్నారు 

నాలుగు దారుల కూడలిలో 

అంగడి వస్తువుని చేసి 

తన పవిత్రమైన దుస్తులు విప్పి 

నవ్వుల పాలు చేస్తున్నారు 

కరిగిపోయే తన స్వభావాన్ని 

కన్నీరోలికే వరకు వదలక 

మోసం ,అసూయా ,ద్వేషం,కుళ్ళు 

సాయంతో ..

తేనె పూసిన ఆలోచన కత్తులతో 

పొడిచి పొడిచి గాయ పరుస్తున్నారు 

సంతోషానికి నెలవైన తనని 

ఒంటరికి బానిస చేస్తూ 

ఓడిస్తూ ఉంటే  ...

ఏమి చేయలేక 

ఒక మూలాన కూర్చొని 
ఏడుస్తున్న ప్రేమ 
తనకు పట్టిన
దౌర్భాగ్యాన్ని చూసి ...

(శుక్రవారం రోజున 25/5/2012 న అమలాపురం లో  వరలక్ష్మి అనే అమ్మాయి మీద కిరణ్ కుమార్ అనే వ్యక్తి 
ప్రేమోన్మదియై కత్తి దాడి చేసి గొంతు కోసిన వార్తను చదివి చలించి రాసినది )